Gunnen we kinderen niet een nieuw, kwalitatief hoogwaardig instrument?
Muziek maakt slim, samen muziek maken is ook nog eens goed voor de sociale ontwikkeling van het kind. Redenen genoeg om ieder kind een instrument te laten/leren bespelen.
Maar: gunnen we de kinderen niet een goed instrument? Een nieuw kwalitatief hoogwaardig instrument? De - overigens te waarderen – actie om instrumenten in te zamelen slaat in zoverre de spijker mis dat we zo de kinderen een oud en afgedankt instrument dat nog op zolder lag ter beschikking stellen. Zijn we een derde wereldland geworden??
Ik moest meteen denken aan hoe mijn kinderen op de basisschool een doos mochten vullen met de oude afgedankte speelgoed autootjes die dan naar Afrika werden gestuurd. Daar hebben de kinderen helemaal geen speelgoed en de ouders geen geld om speelgoed te kopen. Een goed initiatief.
Maar Nederland is GEEN derde wereldland! We zijn nog steeds welvarend en rijk in vergelijking met vele andere landen in de wereld! En onze kinderen moeten worden “afgescheept” met de afdankertjes van zolder??
Lees het hele artikel hier.
Vincent de Leur is actief als zanger, zakelijk leider van het FBach Koor en Orkest en werkzaam als manager Blazersklas bij een grote muziekinstrumentenfabrikant.


Afdankertjes? Wat is er mis met tweedehands? Het is een enorm misverstand om te denken dat Nederland zo rijk is dat iedereen een nieuw instrument kan betalen. Ik heb het zelf ook geleerd op een oude piano en ben mijn ouders er eeuwig dankbaar voor. Ik heb me nooit afgescheept gevoeld!
Het is symptomatisch voor de manier waarop er met cultuureducatie om gesprongen wordt. Kosten noch moeite wordt gespaard om kinderen aan het sporten te krijgen, maar muziek maken (waar kinderen antoonbaar slimmer van worden) wordt afhankelijk gemaakt van liefdadigheidsacties als deze, hoe goed bedoeld ook. Maar goed, tweedehands is altijd nog beter dan niks.... (mits er ook een goede leraar bij geleverd trouwens)
Zomaar een paar tegenwerpingen.
- Een goede viool is bijna per definitie tweedehands. - Het gaat hier niet om broeken met gaten voor het Leger des Heils, een instrument blijft vaak decennia goed, en is anders gewoon te repareren.
- Het gaat hier (nog) niet om topsolisten, maar om kinderen. Denkt u dat Sven Kramer als kleintje heeft leren schaatsen op klapschaatsjes van een duur merk? of zou hij ook gewoon zijn begonnen op de doorlopers die nog op zolder lagen?
er is niets mis met een goed tweedehands instrument. natuurlijk kan niet iedereen een nieuw instrument betalen. maar er zijn er nog genoeg die dat wel kunnen. kijk eens naar de verkoop van TV's, auto's, vakanties....er wordt bijvoorbeeld met oud en nieuw voor miljoenen euro's de lucht in geschoten aan vuurwerk.....!
het is vaak een kwestie van keuzes maken.
ieder kind die begint verdient een goed instrument. geen afdankertjes. het ware beter om geld in te zamelen en er een goed instrumentenfonds van te beginnen en vervolgens goede nieuwe instrumenten te kopen zodat men nog jaaaaren vooruit kan.
en er zijn meer instrumenten dan piano en viool.
Jeannet heeft ook gelijk! een goede en motiverende en inspirerende leraar is zeer belangrijk.
laat alle voetballers met hun miljoenen salarissen en de banken eens een paar miljoen geven...Keuzes!!
Toen ik 10 jaar was kocht ik van mijn spaargeld een piano. Mijn ouders hadden er geen geld voor maar dankzij lang verjaardagscentjes sparen ging voor 700 gulden toch m'n wens in vervulling. Het oude instrument stond in een vochtige, boerenschuur en was in geen jaren aangeraakt, laat staan gestemd. Het was zacht uitgedrukt een acceptabele studiepiano voor beginners. Op deze piano heb ik jarenlang met veel liefde gespeeld.
Het idee dat tweede hands instrumenten 'voor derde wereld landen' zouden zijn vind ik dan ook volkomen absurd. Plezier in muziek hangt niet af van een topinstrument. Het is zelfs beter om op een 'minder' instrument te beginnen en na studie of blijk van talent beloond te worden met iets beters. Dat heeft niks met geld te maken.
Mijn viool heeft een ziel. In de achterkant, waarop prachtige bloemen staan afgebeeld, is een datum gegraveerd: september 1905. Wie die datum erin gekerfd heeft, weet ik niet. Toen ik de viool op mijn twaalfde van mijn opa kreeg, die hem op zijn beurt weer van zijn vader geërfd had (die erop speelde voor zijn klas met kinderen, zoals schoolmeesters in die tijd nog deden), bedacht ik er de prachtigste verhalen over.
Hij had bij mij een goed leven: in het schoolorkest van mijn middelbare school - waar 450 jongeren van 12 tot en met 18 elke zaterdagochtend de sterren van de hemel speelden, kater of niet - speelde ik zes jaar lang mee met een hardverscheurende Kol Nidrei, een opzwepende Fledermaus, een emotionele Ases Tod, een enthousiasmerende Aida en ga zo maar door. Als ik zijn kist open doe en heel stil ben hoor ik de noten nog in zijn binnenste vibreren. En ben ik nog iets stiller, hoor ik mijn overgrootvader meefluiten.
Mijn viool heeft een ziel. En dat maakt hem mooier dan welke nieuwe viool ook. Dus blijft hij in de kast tot mijn kinderen of kleinkinderen of achterkleinkinderen willen gaan spelen. Als ze hem dan uit de kist halen, zullen ze de achterkant strelen, de datum vinden en fantaseren over al die handen die hem eerder beroerden. En dat is in geen geld uit te drukken.
Het verhaal van Tynke vind ik heel mooi. Deze viool heeft inderdaad een ziel, zit jarenlang in de familie en betekent ook echt wat.
Ik ken het, heb zelf een zeer mooie en oude Bosendorfer vleugel, ook met een zeer grote ziel en persoonlijkheid.
Tweedehands instrumenten zijn ok, zeker, vooral als ze goed zijn! Dat is bekangrijk, het instrument moet goed zijn! Een viool en een piano zijn toch wezenlijk andere instrumenten dan bijvoorbeeld een blaasinstrument. Degenen die gereageerd hebben spreken alleen over viool of piano. Daar gelden toch wat andere wetten voor dan voor een blaasinstrument of gitaar. We moeten natuurlijk realistisch zijn en we moeten onderscheid maken tussen goede tweedehands instrumenten en afdankertjes. Met name blaasinstrumenten worden er dus niet beter op als ze lang op zolder liggen. Een klarinet kan zelfs behoorlijk stinken. Hygiene is dan ook een punt waar je bij blaasinstrumenten meer mee te maken hebt dan bij viool of piano.
We moeten onze kinderen echter wel wat goeds kunnen bieden. Ik vind het gegeven dat op een tweedehandsje kun je het prima leren dan ook iets dat zo gegroeid is in de Nederlandse denkwijze. Zo voordelig mogelijk. Kind op muziekles? Prima, maar het mag vooral niet te veel kosten...
Waarom eigenlijk niet? Goedkoop is duurkoop.
Een goed nieuw instrument is later een goed tweedehands instrument. En een kind kan prima leren spelen op een oude piano van het zakgeld gespaard-bewonderenswaardig. Maar het gaat nog sneller en beter op een mooie nieuwe Steinway.
Eerst maar eens beginnen op een oud beestje....tja. Waarom eigenlijk deze houding? Na resultaat pas beloont worden met een mooi instrument? Muziek is gewoon! Geef het kind het beste middel om zich te ontplooien! Bezuinig niet op kwaliteit!
Vincent slaat de plank én de toets echt mis als hij zegt dat je 'sneller en beter leert pianospelen op een mooie nieuwe Steinway'! Ook een topinstrument, oud of nieuw, klinkt pas mooi als er mooi op wordt gespeeld en dat mag je niet van iedere beginner verwachten. En is het niet fantastisch als je na een tijdje studeren soms nog een mooier instrument krijgt dat -juist omdat je al mooi kunt spelen- antwoord lijkt te geven op de verschillende manieren waarop je erop speelt? Ieder mens kan het plezier in de muziek op alle instrumenten ontdekken. Bovendien: is het handig voor kinderen om topinstrumenten mee te nemen naar het jeugd- of schoolorkest, studieweekends etc.?? En last but not least: willen we niet graag ALLE kinderen die dat willen de kans geven om muziek te maken, ook als ze geen rijke ouders hebben?
natuurlijk Ariane, maar ik sla de plank niet mis. waar het om gaat is dat alle kinderen de kans moeten krijgen om op een goed instrument te spelen. arm of rijk, dat maakt niet uit.
we hebben succesvolle Blazersklassen waarbij alle kinderen in een klas leren spelen op een nieuw instrument. de ouders hoeven soms (als het een verplichte klas is) niets te betalen. de kinderen krijgen het instrument in bruikleen - de muziekvereniging of school betaalt de instrumenten.
alle kinderen moeten gelijke kansen krijgen. en daarbij is het belangrijk dat de kinderen allemaal op een goed (en meestal nieuw) instrument leren spelen. je wilt niet moeten uitleggen waarom Jantje op een splinternieuwe fluit mag spelen en Pietje op een oude fluit. dat kun je niet uitleggen.
een nieuwe steinway is een metafoor voor een zo goed mogelijk instrument. goed spelen en leren spelen moet op een instrument dat goed is gestemd en gereguleerd. wat betreft piano's en vleugels wordt er veel oude rommel verkocht. een tweedehandsje is soms echt rijp voor de schroothoop. soms zitten er juweeltjes tussen. maar het kind dat leert spelen moet een goed instrument hebben.
blaasinstrumenten zijn anders dan piano's omdat er op geblazen wordt. daarmee heeft men met hygiene te maken. een goede occasion is te vinden maar ook veel stinkende troep.
de ouders en kinderen moeten goed weten wat ze doen als ze een instrument kopen. helaas gaat men te vaak af op de prijs en niet de kwaliteit.
dat zijn feiten. ik kan het weten want ik zit er midden in vanwege mijn werk,
ben o.a. beedigd taxateur piano's en vleugels.
keek net naar foto op Radio4 geeft van hoorn en tuba etc. dat bedoel ik nou! daar moeten toch geen kinderen op gaan spelen? dat kan echt niet hoor!
Jeetje Vincent, wat een zure reactie. Je verontwaardiging over vuurwerk en topvoetballers....
Ik begrijp niet dat je zo van leer trekt tegen een initiatief om 3 zinnige projecten te ondersteunen die gericht zijn op de eerste kennismaking met het zelf bespelen van een instrument. Ja, je kunt ook fondsen oprichten en al die andere ideeen, maar dit kan ook.
De schrijver is kennelijk geen muzikant...tweedehands "afdankertjes" klinken vaak veel beter dan 21e eeuwse Chinese massaprodukten. En wat is er verder mis met het hergebruiken van in onbruik geraakte muziekinstrumenten (of produkten in het algemeen)? Zouden we juist veel vaker moeten doen.
Snaarmans, de schrijver is juist muzikant! een zeer gedreven en veelzijdig muzikant zelfs! maar ook actief op educatief gebied en zakelijk gebied. door mijn achtergrond ken ik de muziekwereld van binnen en van buiten, in heel Nederland en Europa. Ik weet wat er leeft en wat er speelt en wat er zou moeten veranderen. Initiatieven zijn goed, ondersteuning ook maar niet door oude instrumenten in te zamelen. de foto van de koperblaasinstrumenten moet je maar eens goed bekijken en je afvragen of je daar zelf op zou willen spelen....! wees kritisch! denk ook aan de toekomst! mijn reactie wordt door erg veel muziekdocenten uit het werkveld ondersteund. Vaak hoor ik over niet goed funkionerende instrumenten die de hele les ophouden. Ventiel dat vast zit, klep die niet goed sluit,
Er zijn natuurlijk ook goede tweedehands instrumenten - die zijn ook ooit nieuw geweest! maar er is vast en zeker ook een boel troep binnen gekomen die het nog niet waard zijn aan het plafond in de kroeg te hangen! dat is gewoon een feit!
Maar het belangrijkste is: geef de kinderen een GOED instrument. als die er bij zaten: fijn!
o ja, ik sprak vanochtend een musicus die een mooi vergelijk trok met de sport: stel; je voor dat de voetbalclub een inzameling houdt om kinderen te laten voetballen: er komen allemaal gebruikte voetbalschoenen binnen, bezwete shirts en voetbalbroekjes, ook worden er een honderdtal lekke en zachte voetballen binnen gebracht......!
zouden de kinderen zo moeten voetballen? iedereen zou dat niet accepteren! maar met muziek maken dus wel.....wat is er toch met muziek en muziek maken dat de mensen denken dat DAT altijd wel goedkoop kan en met oude troep....???
waarom kijkt men zo tegen muziek aan en niet tegen sport....???
Ik ben het met Vincent eens. Je moet met een goed instrument beginnen. Als dit niet zo is dan neemt de motivatie snel af. Ik ben vroeger ooit ook op een 2e, 3e of 4e hands gebruikt blaas instrument begonnen.
Na enkele jaren te hebben gespeeld kreeg je een nieuw instrument. Wauw!!, wat speelt dat fijn en gemakkelijk. Die had je direct wille hebben. Daarom vind ik het belangrijk om niet op afdankertjes te spelen maar op een nieuw instrument.
Het vergelijk met voetbal zoals Vincent omschrijft bevestigd dit.
Sport heeft een zeeer sterke lobby, wiskunde idemdito, Nederlands idemdito enzzz. cultuur kunst dus niet......lobbyen lobbyen lobbyen....that's the answer....
Reageren