Mijn pedagogie-docent op het Rotterdams Conservatorium, Joop Noordhof, verkondigde indertijd dat je pas muziek op school kunt onderwijzen als je een hekel aan muziek hebt. Ik vond dat in mijn hoedanigheid als gepassioneerd muzikant een belachelijke opmerking. Pas in mijn latere lespraktijk begon tot me door te dringen wat hij eigenlijk met die opmerking bedoelde.
Het vak muziek op school komt slechts dan tot ontplooiing wanneer doelstellingen en methodische inhoud in de allereerste plaats een onderwijskundige grondslag hebben i.p.v. een culturele of kunstzinnige. Met andere woorden: de vakdocent heeft er in de eerste plaats voor te zorgen dat muziek als schoolvak ‘werkt’ binnen de condities zoals die op school gelden. Pas wanneer die basis is gelegd kan het het creatieve (of kunstzinnige/expressieve/culturele) aspect aan bod komen. Het zou voor het muziekonderwijs een stap vooruit betekenen wanneer vakopleidingen en educatieve uitgevers dit (eindelijk) eens ter harte zouden nemen.
Ik ben steeds meer van mening dat muziek geen kunstvak is.... Ik bedoel daarmee dat muziekonderwijs op de basischool kinderen niet opleidt tot muzikanten, maar dat het hen voorbereid op een maatschappij waarin muziek onderdeel van uitmaakt. Daarnaast biedt het kinderen gereedschappen om hun universeel aanwezige muzikaliteit vorm te geven en zo hun menszijn vollediger te ontplooien.
wat bedoelt wordt is dat je eerst wat moet leren voordat je je daarmee kan uiten zonder vast te lopen, ik ben het helemaal met Noordhof eens......je hoeft ook geen schrijver te worden als je leert lezen en praten....eerst de basis, onderwijskundig, leren dan verder..........vooruittttt----->>>
Reageren